1. Jak ocenić hemolizę?
Ogólnie rzecz biorąc, próbka po odwirowaniu jest obserwowana w celu oceny hemolizy, ale czasami po odwirowaniu, jeśli zostanie przypadkowo wstrząśnięta, próbka ma lekkie czerwone zmętnienie, które można uznać za hemolizę, jeśli nie przyjrzysz się uważnie. Jak więc ustalić, czy to prawdziwa hemoliza? Najlepszym sposobem jest zmierzenie zawartości hemoglobiny w surowicy, czyli wskaźnika hemolizy, aby wiedzieć, czy występuje hemoliza.
W szczególności, jak ustalić, czy próbka została poddana hemolizie klinicznej i hemolizie? Obecnie bardziej konwencjonalną metodą jest ocenianie według wskaźnika hemolizy (HemolysisIndex lub HI). Wskaźnik hemolizy to w rzeczywistości poziom wolnej hemoglobiny w osoczu. Niektórzy badacze porównali 50 badań dotyczących hemolizy i stwierdzili, że 20 z nich wykorzystuje wskaźnik hemolizy do określenia hemolizy, 19 z nich stosuje oględziny, a 11 z nich nie wskazuje metody.
Praktyka stosowania hemolizy wizualnej do selekcji próbek klinicznych jest uważana za niedokładną, ponieważ nie ma obiektywnych standardów ilościowych i nie uwzględnia wrażliwości różnych wskaźników na hemolizę. W badaniu przeprowadzonym w Crudia w 2018 r. ludzie dokładnie obserwowali 495 próbek krwi i wyniki badań na izbie przyjęć i odkryli, że wizualna ocena hemolizy może spowodować, że nawet 31 procent wyników badań będzie nieodpowiednich, w tym 20,7 procent. W przypadku hemolizy miała wpływ na wyniki, ale została zignorowana. W 10,3 procent przypadków wyniki testu zostały zawieszone, ale później okazało się, że hemoliza nie miała na nie wpływu.
W badaniach wykorzystujących wskaźnik hemolizy średnia wartość graniczna wskaźnika hemolizy wynosi 846 mg/L hemoglobiny, ale przedział jest bardzo duży, od 150 mg/L do 3000 mg/L. Przyczyna dużego odstępu jest związana z tolerancją różnych wskaźników testowych na hemolizę. Obecnie na większości przyrządów biochemicznych wskaźnik hemolizy jest już niezależnym wskaźnikiem, dzięki czemu wszystkie próbki krwi, które są testowane na maszynie, mogą być kalibrowane pod kątem stopnia hemolizy, a wskaźnik hemolizy i różne wskaźniki kliniczne mogą być stopniowo akumulowane w praktyce. W celu ilościowego określenia stopnia tolerancji różnych wskaźników na hemolizę.
2. Przyczyny hemolizy
Przyczynę hemolizy, z punktu widzenia jej związku z procesem badania klinicznego, można podzielić na hemolizę związaną z badaniem klinicznym oraz hemolizę związaną z badaniem nieklinicznym. Hemoliza związana z badaniem klinicznym odnosi się do hemolizy, która występuje w wyniku pęknięcia czerwonych krwinek w wyniku nieprawidłowego przeprowadzenia badania klinicznego. Na tym skupiamy się w naszej dyskusji. Praktyka kliniczna i związana z nią literatura dowiodły, że występowanie hemolizy jest bezpośrednio związane z procesem pobierania próbki. Podczas badania klinicznego zbyt mała średnica igły do pobierania krwi, zbyt duża prędkość pobierania krwi, niewłaściwie dobrany punkt pobierania krwi, zbyt długie użytkowanie opaski uciskowej, za mało probówek do pobierania krwi, nadmierne wytrząsanie po krwi zbieranie, nadmierne wstrząsanie podczas transportu itp. spowoduje hemolizę. Można go podzielić na:
Kolekcja próbek
Uraz pobierania krwi, taki jak wielokrotne wkłuwanie igły i pobieranie krwi w miejscu krwiaka; pobieranie krwi z urządzeń dostępu naczyniowego, takich jak igły umieszczone na stałe w żyle, rurki infuzyjne, cewniki do żyły centralnej i pobieranie krwi ze strzykawki; żyła środkowa przednia łokciowa, żyła odpromieniowa i żyły drogie nie są preferowane; używane są cienkie igły; Środek dezynfekujący nie jest suchy; opaska uciskowa była używana dłużej niż 1 minutę; nie jest mieszany w czasie, energicznie wstrząśnięty i zmieszany; objętość pobrania krwi jest niewystarczająca, a skala pomiaru próżni probówki do pobierania krwi nie została osiągnięta; jakość probówki próżniowej do pobierania krwi i żelu rozdzielającego jest słaba; używana jest próżniowa probówka do pobierania krwi o dużej pojemności itp. .
Na szczególną uwagę zasługuje fakt, że w badaniu w Stanach Zjednoczonych wykorzystano 853 próbki do porównania dwóch dróg pobierania krwi. Te dwie drogi to próżniowe pobieranie krwi żylnej i pobieranie krwi przez cewnik żylny. Stwierdzono występowanie hemolizy we krwi pobieranej przez cewniki żylne. Szybkość hemolizy, gdy krew jest pobierana bezpośrednio z żyły za pomocą igły, wynosi 0,3 procent, a częstość występowania hemolizy przez cewnik żylny jest znacznie wyższa niż w przypadku bezpośredniego pobierania igły. W innym badaniu porównano dwa pozostałe warunki, to znaczy połączenie cewnika żylnego i próżniowej probówki do pobierania krwi. W porównaniu z bezpośrednią współpracą cewnika żylnego i igły stwierdzono, że częstość hemolizy w tym pierwszym przypadku była istotnie wyższa. Zastosowanie igieł ze skrzydełkami motyla może zmniejszyć częstość występowania hemolizy, niezależnie od tego, czy jest dopasowany do cewnika dożylnego. Stosowanie igieł małego kalibru (22-igły o grubości lub mniejszej) może znacznie zwiększyć występowanie hemolizy. Na podstawie wielu klinicznych obserwacji porównawczych widzimy, że główną fizyczną przyczyną hemolizy związanej z badaniem klinicznym jest nadmierna siła ścinająca na niektórych etapach badania klinicznego, która przekracza normalny przepływ krwinek czerwonych w organizmie. Stres w procesie zmienia się, powodując w ten sposób pęknięcie błony komórkowej. To właśnie z powodu tej zasady powyższe niewłaściwe operacje, takie jak: średnica igły do pobierania krwi jest zbyt mała, prędkość pobierania krwi jest zbyt duża, droga pobierania krwi jest zbyt długa, a także nadmierne drgania podczas transportu spowoduje hemolizę.
Transfer próbki
Silne wibracje podczas transmisji pneumatycznej; długi czas tranzytu; nadmiernie wysoka temperatura i silne drgania pojazdu transportowego itp.
Obróbka próbek laboratoryjnych
Czas przechowywania próbek jest długi; zbyt wysoka temperatura przechowywania próbki; nie odwirowany w czasie; krew nie jest całkowicie skrzepnięta przed wirowaniem; temperatura wirowania jest zbyt wysoka, a prędkość zbyt duża; ponowne wirowanie itp.
Hemoliza w organizmie
hemoliza autoimmunologiczna, taka jak niezgodna transfuzja krwi; choroby genetyczne i metaboliczne, takie jak talasemia, zwyrodnienie wątrobowo-soczewkowe; reakcja hemolityczna leku po leczeniu, taka jak ostra reakcja hemolityczna wywołana dożylnym podaniem ceftriaksonu sodowego; ciężka infekcja; unaczynienie rozlane Koagulacja wewnętrzna; stenty serca, sztuczne zastawki serca, pozaustrojowa oksygenacja błonowa itp. Laboratorium hemolizy próbek spowodowanych hemolizą w organizmie nie może zostać odrzucone, a lekarz zaznaczy to w formularzu wniosku.
Ponadto hemoliza związana z badaniem nieklinicznym jest spowodowana przyczynami patologicznymi i istnieją niezależne wskaźniki wykrywania, ponieważ nie jest to tematem tego artykułu, więc nie będę tego powtarzał.
3. Wpływ zhemolizowanych próbek na badanie kliniczne
Istnieje wiele czynników, które wpływają na dokładność wyników testów, w tym przed analizą, w trakcie analizy i po analizie. Przed analizą duży odsetek stanowiły czynniki wpływające. W końcu nie wiemy, przez co przeszła próbka, zanim trafiła do laboratorium. Dlatego, gdy napotykamy nieprawidłowe wyniki, powinniśmy je przeanalizować naukowo z perspektywy laboratoryjnej i klinicznej. W przypadku niewytłumaczalnych wyników powinniśmy więcej komunikować się z kliniką. Pomoże nam to na czas odkryć problemy i ponownie zbadać je poprzez ponowne zbieranie okazów. Aby rozwiązać problem, można uzyskać dokładniejszy i bardziej wiarygodny wynik testu.
Hemoliza ma różny, ilościowy i znaczący wpływ na szereg wskaźników badań klinicznych. Dlatego też, zapewniając jakość próbek klinicznych i unikając hemolizy związanej z badaniem klinicznym, konieczne jest również pełne uwzględnienie czynników hemolitycznych w procesie analizy klinicznej istnienie i wpływ wskaźnika oraz aktywne rozwijanie wskaźnika hemolizy zależnego od wskaźnika, tak, aby zapewnić ważność danych z badania klinicznego.







